Inżynieria okrętowa

Kiedy statek znajduje się w wodzie morskiej, jego metalowa konstrukcja tworzy z wodą morską elektrochemiczny system korozji. Ponieważ woda morska zawiera dużą ilość soli i innych elektrolitów, na powierzchni metalu tworzą się niezliczone maleńkie ogniwa galwaniczne, powodując, że metal ulega reakcjom utleniania i korozji. Korozja statku może prowadzić do zmniejszenia wytrzymałości konstrukcyjnej kadłuba, wpływając na bezpieczeństwo i żywotność statku.

W inżynierii okrętowej ochrona katodowa jest ważną technologią zapobiegającą korozji konstrukcji metalowych przez wodę morską. Hamując reakcję korozji elektrochemicznej na powierzchni metalu, wydłuża żywotność statków i zapewnia bezpieczeństwo żeglugi.

Powszechnie stosowane metody ochrony katodowej w inżynierii okrętowej obejmują ochronę katodową z anodą protektorową i ochronę katodową pod ciśnieniem.

Anoda ofiarna, ochrona katodowa

Anoda ofiarna, ochrona katodowa polega na zainstalowaniu materiału metalowego o potencjale bardziej ujemnym niż metal, który ma być chroniony (takiego jak stopy cynku, stopy aluminium itp.) jako anody protektorowej na zewnętrznej powierzchni statku. W środowisku wody morskiej anody protektorowe korodują preferencyjnie, zapewniając prąd ochronny chronionemu obiektowi, a tym samym zabezpieczając metalową konstrukcję.

 

 

 

 

• Zalety:Prosta instalacja, brak konieczności zewnętrznego zasilania, stosunkowo niskie wymagania dotyczące izolacji elektrycznej statków oraz niskie koszty eksploatacji i konserwacji.
• Niekorzyść: Żywotność anody protektorowej jest ograniczona i należy ją regularnie wymieniać. Wielkość i rozkład prądu zabezpieczającego są trudne do precyzyjnej kontroli, a w przypadku dużych statków może być wymagana większa liczba anod protektorowych.

W przypadku metody z anodą protektorową należy wybrać odpowiednie materiały i specyfikacje anody protektorowej w oparciu o rozmiar, kształt i środowisko nawigacyjne statku oraz należy je rozsądnie rozmieścić w obszarach poniżej linii wodnej statku, takich jak dziób, rufa i burty statku, które są podatne na korozję. Podczas instalowania anod protektorowych należy upewnić się, że połączenie anody z kadłubem jest mocne i niezawodne, aby zapobiec wypadaniu anody podczas żeglugi. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na położenie montażowe i kierunek anody, aby mieć pewność, że ma ona pełny kontakt z wodą morską.

Produkujemy również części do obróbki statków,-anody protektorowe o specjalnych kształtach i referencje.

Pod wrażeniem aktualnej ochrony katodowej

Pod wrażeniem aktualnej ochrony katodowej wykorzystuje zewnętrzny zasilacz prądu stałego do zainstalowania anody w odpowiednim miejscu na statku, np. na rufie lub burcie statku, przy czym kadłub służy jako katoda. Prąd wyjściowy zasilacza przepływa do wody morskiej przez anodę, a następnie dociera do powierzchni kadłuba, powodując katodową polaryzację kadłuba i tłumiąc reakcję korozyjną metalu.

• Zalety: Wielkość i rozkład prądu zabezpieczającego można precyzyjnie dostosować do rzeczywistej sytuacji statku, zapewniając doskonały efekt ochronny. Zużycie materiału anodowego jest stosunkowo powolne, a jego żywotność jest długa.
• Wady: Wymaga instalacji dedykowanych urządzeń zasilania prądem stałym oraz układów sterowania, co skutkuje wysokimi kosztami inwestycji. Wymagania dotyczące izolacji elektrycznej statków są stosunkowo wysokie, a instalacja i konserwacja są stosunkowo złożone.

Ochrona katodowa statków to podstawowa technologia wydłużająca żywotność statków i zmniejszająca koszty konserwacji. Konieczne jest wybranie odpowiedniego rozwiązania (anoda protektorowa lub prąd zewnętrzny) w zależności od rodzaju statku i środowiska korozyjnego oraz utworzenie trójwymiarowego-systemu antykorozyjnego- poprzez „ochronę katodową + powłokę + inteligentne monitorowanie”. Wraz z rozwojem ekologicznych i inteligentnych technologii ochrona katodowa statków będzie w przyszłości bardziej wydajna,-energooszczędna i przyjazna dla środowiska, zapewniając wsparcie dla zrównoważonego rozwoju inżynierii morskiej.